Ettie - Stoppen met roken dagboek

Woensdagmorgen krijg je rode rozen…..dat is normaal in Brabant als je de Carnaval “overleeft “ hebt. Ik heb het overleeft maar moet niet vragen hoe. Voor mij kwam alles bij elkaar waar ik het laatste jaar aan gewerkt heb en/of moeten werken om dat stoppen vol te houden. Ben een beetje trots. Dat wel maar was trotser geweest als ik het was aangegaan. Dat dacht ik en misschien makkelijk praten zo op deze woensdagmorgen..gehaktdag maar weet dat het niet zo is. Het was voor mij een afscheid van een leven oppervlakkig zijn. De zin Maakt niet uit niet meer te gebruiken…Want alles maakt wel degelijk uit als iemand iets zegt.…Afscheid van mijn zogenaamde vrienden.Afscheid van mijn buurjongen…mijn vriend voor het leven dacht ik maar hij heeft me laten vallen. Afscheid van de drank die ik gebruikt heb om de pijn niet meer te hoeven voelen van het niet begrepen worden. Mensen komen in je leven voor een reden en daar geloof ik echt in. Ziek worden ook en hier zullen veel menskes het niet mee eens zijn maar naderhand zeggen de meeste toch als ik niet ziek was geworden dan…Ik had het al die jaren niet volgehouden als ik die menskes niet had gehad en niet een mate van oppervlakkigheid. Mijn leven is veranderd door dat stoppen met roken en het gedwongen werken aan mezelf. Het heeft meer zin gekregen, omdat ik geleerd heb daardoor dat ik het het zelf moet doen. Afscheid van het leven nemen dat nu achter me ligt moet ik zelf doen. Voor mij wil dat niet zeggen dat ik sommige menskes dan maar niet meer wil zien maar ga dr met een andere manier mee om. Ik ga niet meer zeggen Ach joh Kom op zo erg is het allemaal toch niet….Mijn Ego laat ik varen en hoe ik dat dan weer moet doen ben ik nu aan het leren. Als je verder wilt gaan met menskes helpen moet je wel je eige Ego laten varen. Wat jij vindt geldt niet voor iedereen. Kan nooit tegen iemand gaan zeggen ..kijk eens wat ik overleefd heb en dat van jouw stelt dan niks voor…Nee zo werkt dat niet. Een gebroken nagel kan voor iemand net zo erg zijn dan voor een ander een gebroken been. Sommige dingen zijn nu weten voor mij omdat er geen rookgordijn meer hangt. Gister schrijf ik op Facebook bij wat ik aan het doen was. Wat is het toch fijn om een bank te hebben om op te zitten. Een Ipad ....googlen en dan daarbij niet te hoeven roken en drinken en geen geherrie aan je hoofd....Toppunt van Geluk. Dat is ff leven in het Nu. Tjaah wat weet iemand nouw wat voor strijd ik gehad heb deze 5 dagen en hoe hard je weer naar beneden kunt vallen. Zullen dr vast zijn die ook zeggen… Er zijn menskes die hard moeten werken voor hun kostje en/of ben blij dat ik Carnaval gevierd heb ook al heb ik nu een houten kop en staat de harde werkelijkheid weer voor de deur en misschien ook wel Gosh wou dat ik dat kon ..zo rustig op de bank niks gaan zitten doen. Iedereen vult het op zijn eige manier in. Jouw waarheid is jouw waarheid en begrip daarvoor moet je jezelf geven. Over een paar daagjes zijn Jonnieke en ik 34 jaar getrouwd en we hebben het samen gehaald en denk dat die rozen er gaan komen want heb nouw echt het idee dat ik het wel verdiend heb want Maakt niet uit hoeveel fouten ik gemaakt heb of hoe langzaam ik verder kom, Ik ben nog steeds ver vooruit op iedereen die het niet probeert. En daar heb ik toen ook aan gedacht toen ik begon het stoppen met die verslavingen en nu denk ik eraan met het loslaten van dingen. Probeer het en zal eens met the Boy Next Door beginnen vandaar het meziekske.;) 

Lieve stopmenskes Vandaag Gehaktdag ..een gewone nierokuhdag en vergeet niet door te leven Hè op jouw eigenwijze Lfsxx

Deel maar weer iets……Baadt het niet dan schaad het niet.

Verlatingsangst 14-12-2011

 …………………………………….Dat boos zijn op mezelf, vind ik erger dan de angst zelf om verlaten te worden. Ik voel me voortdurend eenzaam en verdrietig. De heftigheid van mijn emoties overvalt me voortdurend. Iets anders dat meespeelt is de mate waarin ik emotioneel afhankelijk bent. Als je in je eentje de zorg draagt eerst voor het huishouden en de kinderen en je niet gesteund voelt is het gevaar van zo’n situatie dat je iemand niet alleen mist, maar je ook in de steek gelaten voelt. Sinds ik heel mijn vriendengroep verloren heb blijft het lijden zo erg van het gemis van een ander dat ik nu ook constant fysieke pijn voel. Een vriend missen die jouw vleugels gaf is een stukje van jezelf verliezen heb ik gelezen en zo voel ik het ook maar zo voel ik het ook van mensen die mij iets aandoen of ineens wegblijven. Als ik iets goed bedoel en kritiek krijg dan voel ik me heel slecht en dan moet ik heel veel denken wat ik dan gedaan heb. In groepen voel ik me thuis als ik één taak heb en me daarop kan concentreren anders voel ik teveel van iedereen. Ik kan iemand al missen als die nog in de kamer is omdat ik er geen contact mee kan maken. Van mijn Fam heb ik geleerd om de dingen iets oppervlakkiger te bekijken maar dat kan ik alleen met Humor of wat daar voor doorgaat. Dat is mijn overlevingstactiek. Dat is het gevoel uit meer personen te bestaan. Ik kan ook missen zonder me eenzaam te gaan voelen. Uit het oog is bij mij niet uit het Hart nooit. Ik ken iedereen nog. Ik vergeet niemand. In mijn Hart is heel veel plaats voor de mensen die me lief zijn maar ook voor de mensen die me haten omdat ik het uit wil puzzelen Het Waarom iemand je dan iets aandoet zegt meer over die persoon dan over jezelf en omdat ik geloof dat iedereen van binnen hetzelfde is …Liefdevol.....  het is nog moeilijker voor mij dan voor een ander om los te laten. Dat geloof ik en van iemand afscheid nemen kan ik niet omdat ik de rede ervan mis steeds of iemand moet sterven. Dat is reëel en dat is het leven….dus ik heb heel veel moeite met afscheid nemen en loslaten.

Doordat ik alles uit wil puzzelen heb ik dit wat ik geschreven heb ook meegenomen in mijn stoppenmetrokenproces en stond ik mijzelf toe om die peuk te missen en te accepteren dat die nooit meer in mijn leven zal zijn en dat ik dat eenzaam mag voelen en een gemis, maar dat het niet iets is dat je nodig hebt om het in de wereld te overleven. Het voelt rustig zonder die afhankelijkheid en het voelt als een gemis maar dat mag. Het is een herinnering…een boze herinnering. Iets wat je hebt meegemaakt maar niet iets wat goed voor je was en wat je nog ooit wilt. Die peuk heb ik gelukkig los kunnen laten. Bekijk het, Voel het en Laat het los !  Tresi Barros

Fijne Nierokuhnieavond Lfsxx Nettie

Heb een dagje slaapzak achter de rug.....en heb het idee dat er nog wel een paar gaan komen. Heb ff met tegenzin eten naar binnen zitten werken. Wordfeud op mijn Ipad gekregen en toen dacht ik kan wel ff schrijven , dan heb ik de meeste kans om eruit te komen. Nouw eerst ff een vergrootglas gezocht want ik zit hier ineens wel hele kleine letterkes te type...???Ben benieuwd hoe dat eruit komt te zien. Gelukkig is deze dag weer bijna om. Ben een beetje aan het schommelen nu weer. Voor een paar weken terug dacht ik Hé er zitten dagen tussen dat ik eigenlijk kan zeggen Nettie ik ken je weer maar het ging gisteren weer helemaal mis. Al eerder deze week eigenlijk. Zit maar te vechten met dat uitpuzzelen van alles en gelukkig heb ik voor maandag de Therapie niet afgezegd. Wou ik te doen en dacht misschien is dat wel een goed idee dat ik maar eens flink moest gaan Carnavallen zonder drank en peuken maar heb de energy niet en zeker niet meer om ergens tegen te vechten. Kan niet tegen die emoties daar allemaal nouw. Als je hier in een kroeg komt moet je wel heel sterk in je schoenen staan om niet te roken en of te drinken. Heimwee heb ik ernaar naar carnaval.....want naast alle verdere emoties....de meeste tijd was het echt Blauw liggen van het lachen en dan echt niet meer op kunnen houden Hè. Het was lachen om een bierviltje echt waar. Een half woord zeggen en de slappe lach krijgen. Dat mis ik en meziek maken en mijn Familie en al mijn verloren vrienden die ik daar vast zou tegenkomen. Die allemaal gaan. Het gevoel buitengesloten te zijn. Denk dat ik niet zo goed rechtop kan blijven staan en nooit meer oppervlakkig zal kunnen zijn. Of ik raak mezelf kwijt of ik ben echt veranderd en dat weet ik dus nog niet of dat goed of slecht gaat worden. Dat kan ook best angstig zijn en soms is het moeilijk om niet vooruit te denken en per dag te bekijken en die dagen horen er met dat verwerken bij, mag toch wel eens een keer heel de dag onder de dekens gaan liggen en proberen niet al te veel gemis en pijn te voelen. Want ga met zo'n gevoel maar eens iets leuks doen. Heb net ff hier geprobeerd reactie's te geven maar nee gaat ook niet. Als je het  weet Ik ben dit en/of Ik heb dat....jaah wat je weet kun je zelf veranderen. Wat als je het niet weet maar alleen voelt. Ga zo ook weer weg want als je slaapt voel je niks.

Wat wel gaat is niet rokuh en dat is dus echt een lichtpuntje voor mij ...dat lichtpuntje neemt niemand mij af. Wou dat het woensdag was.

Liefs xxx Zweefkees.

Sckeel van Jaloesie hier op al die drinkende rohkunde hossende en severige menskes. Maar trots dat ik mijn gezondheid en het wegwerken van de verslaving de voorrang geef Jaahhaaah menskes Ik ben dan eindelijk eens trots op mezelves aan het worden en och als dat je een beetje sckeel kijken oplevert er zijn wel ergere dingen toch? Voor alle stopperts die toch de kracht en de moed bezitten....Meldplicht hier op woensdagmèrge Moakt dr trouwens mar woensdagoavond van. Wens jullie heeel veel leut ....Alaaf!!!! en psssssst nierokuhnie nie ok al mag dat hier in alle Café's......Jullie doen da toch nie Hè

Allereerst wil ik alle Lieve menskes bedanken voor hun reacties op mijn blog van gisteren. Zoals vele van jullie weten ben ik hier afscheid aan het nemen maar kan het nog steeds niet laten om te bloggen. Dus ik was blij met reacties…. dat ik die kreeg ondanks dat ik afscheid heb genomen en nu kan ik ook weer rustig verder afbouwen. Mijn Jonnieke en hij was niet de enigste wou mij achter de computer en van dit blog afhebben want die snapt er niks van wat ik hier doe in deze virtuele wereld. Kan het hem niet uitleggen dat ik dankzij jullie steun en hulp dat inzicht heb gekregen om die rookverslaving achter me te laten…Ik weet om verder te gaan moet ik “onthechten”. Nog een goeie week en we zijn 34 jaar getrouwd en vorig jaar heeft hij mij overgeslagen. Mijn eige schuld. Verslaafd aan drank ook nog es. Alhoewel hij niet het romantische soort is Valentijnsdag kreeg ik altijd bloemen. Vorig jaar ook niet. Steun bij het stoppen, noppes. Achteraf heeft hij wel gelijk is gewoon dat ding niet meer opsteken. Maar dat kan ff worden voordat je dat door hebt dat het zo simpel is, maar het is voor iedereen te doen. Het slimste van hem achteraf was dat doordat ik de laatste struikelpoging 2pakjes had gekocht..Waarom dat mag Joost weten, want ben twee keer eerder gestruikeld en meteen weer begonnen met stoppen. Nu zei hij Je hebt ze gekocht en nouw rook je ze ook maar op. Uit kwaadheid heb ik dat ook gedaan en zelfs gedacht en jah ook al stik ik erin….koop dadelijk nog meer en rook gewoon door. Menskes ik wist allang dat die peuk niks meer oploste. Ik zat er middenin…Waar was ikke gebleven die dr altijd voor iedereen was….Ik was op en ik zag het niet meer zitten. Langzaam ben ik aan het omhoogkrabbelen gegaan,door te schrijven Trauma Therapie, Therapie om mijn verleden te verwerken en doordat ik geholpen werd met mijn copd om te gaan en te leren dat je daar oud mee kunt worden mits je met roken stopt. Mijn Jonnieke was ik kwijt gevoelsmatig. Ben nooit kwaad langer dan 5 minuten maar nouw was het anders . Mijn gevoel was dood van zoveel onbegrip. Stank voor dank noemde ik het na al die jaren er voor hem geweest te zijn wat er ook was. Harde les geef nooit om iets terug te verwachten. Daarom heb ik mijn liefde naar hier verlegd. Weet niet waar ik met mijn gevoel naar toe moest gisteren en daarom ben ik maar weer hier gaan bloggen….Het stoprokenblog is al heel veel mijn redding geweest het afgelopen halfjaar met veel steun,aandacht, liefde en humor. Ik begon mijn eige leventje hier te creëren. Dus over gevoel van Humor gesproken,hij kwam thuis van voetbaltraining en legt daar een pakkie stroopwafels voor mijn neus en zegt. Hier heb je twee Kuukskes en wie mij hier kent kan wel begrijpen dat ik dat niet zo’n Humor vond refererend naar coachkuukske maar het waren Kanjers en hij zei omdat Ik jouw twee Kanjers vind om twee verslavingen weg te werken………………………Nouw als je mijn Jonnieke kent en weet waar hij mee heeft moeten dealen het laatste anderhalf jaar…als dat voor mij geen valentijnsdag was op dat moment dan weet ik het ook niet meer.  En o jaah heb ook nog een Ipad gekregen ondanks dat we failliet zijn gegaan door de dierenarts. Niet ik heb mijn bespaarde rookgeld teruggelegd maar mijn Jonnieke heeft dat gedaan en van de rest gaan we iets leuks doen met carnaval…mijn verwachte grote dip die gaat komen want alhoewel Carnaval in mijn bloed zit…Ga dr niet heen. Nee.. ik ga mijn valkuilen niet opzoeken. Dus heb ondanks alle ellende die ik nog moet verwerken een opening….Tijd gaat het leren en die tijd moet je jezelf gunnen als je midden in een afkickperiode zit. Voor mij zijn alle dappere stopmenskes ook Kanjers stuk voor stuk. Zo dan ga ik weer eens verder met afkicken en Wens jullie heeeel veel Liefde want dat maakt een hoop dingen goed.

Een hele Fijne Nierokuhniedag NAMASTÉ Lfsxx Zweefkees.